Home / Woordenlijst / Kwetsbaar rouwen
Kennisbank
Kwetsbaar rouwen
Rouwen in bijzondere of kwetsbare omstandigheden
Rouw
Kwetsbaar rouwen gaat over rouw in omstandigheden die het verlies extra zwaar of ingewikkeld maken. Denk aan een plotseling overlijden door een ongeluk, een overlijden door geweld of zelfdoding, het verlies van een kind, of rouw bij mensen die het al moeilijk hebben, bijvoorbeeld door een verstandelijke beperking, psychische klachten of eenzaamheid.
In zulke situaties komt er vaak veel bij het verdriet. Schok, ongeloof, schuldgevoel, boosheid of vragen die nooit een antwoord krijgen. Soms is er ook politie, justitie of media bij betrokken. En soms is het moeilijk om over het verlies te praten, omdat de omgeving niet goed weet wat ze moet zeggen. Daardoor kunnen nabestaanden zich extra alleen voelen.
Kwetsbaar rouwen betekent niet dat er iets mis is met jou. Het betekent dat je meer steun nodig kunt hebben dan gewoonlijk, en dat het verstandig is die steun ook te zoeken. Gespecialiseerde rouwbegeleiding, lotgenotengroepen en de huisarts kunnen veel betekenen.
Hoe gaat dat in de praktijk?
Stel: je broer overlijdt door zelfdoding. Je hoort het via een telefoontje van de politie. In de weken daarna kun je niet slapen, blijf je zoeken naar signalen die je gemist zou hebben en weet je niet wat je tegen mensen moet zeggen. Sommige vrienden houden afstand, anderen stellen vragen die pijn doen.
Via je huisarts kom je bij een rouwbegeleider die ervaring heeft met nabestaanden van zelfdoding. Je belt ook een keer met 113, waar ze er ook voor nabestaanden zijn. Later ga je naar een lotgenotengroep. Daar merk je dat anderen dezelfde vragen en hetzelfde schuldgevoel kennen. Dat maakt het niet minder verdrietig, wel minder eenzaam.
Waar moet je op letten?
- Je hoeft het niet alleen te doen. Je huisarts is een goed eerste aanspreekpunt voor hulp en doorverwijzing.
- Na een zelfdoding kun je als nabestaande dag en nacht terecht bij 113 Zelfmoordpreventie, via 113 of gratis via 0800-0113.
- Lotgenotengroepen geven herkenning. Vraag je huisarts of rouwbegeleider welke groepen er in de buurt zijn.
- Let ook op kinderen en kwetsbare familieleden. Zij uiten verdriet soms anders en hebben eigen uitleg en steun nodig.
Veelgestelde vraag
Hoe weet ik of ik professionele hulp nodig heb?
Er is geen vaste grens. Merk je dat je lange tijd niet kunt slapen, niet meer kunt werken of functioneren, of dat het verdriet niet minder wordt maar je juist steeds verder wegtrekt, bespreek het dan met je huisarts. Heb je zelf gedachten aan de dood, neem dan direct contact op met 113 of je huisarts.
In het kort
Voorbeelden
Zelfdoding, moord, plotseling overlijden
Hulp
Nabestaanden van zelfdoding: IN-Voud, SOS Telefonische Hulpdienst