108 jaar later: Zes gesneuvelde soldaten alsnog begraven
Meer dan een eeuw na de Eerste Wereldoorlog hebben zes Britse soldaten die in Frankrijk om het leven kwamen alsnog een begrafenis met militaire eer gekregen. Hun stoffelijke resten werden in 2023 gevonden tijdens archeologische opgravingen. Inmiddels zijn twee van de mannen geïdentificeerd met behulp van DNA-onderzoek. De andere vier zijn nog altijd niet bij naam bekend.
De begrafenis vond op 2 oktober plaats op de militaire begraafplaats Point-du-Jour in Frankrijk. Voor de twee geïdentificeerde soldaten betekent dit dat hun namen na ruim honderd jaar opnieuw verbonden zijn aan hun laatste rustplaats.
Archeologische vondst brengt vermiste soldaten terug in beeld
De stoffelijke resten werden gevonden bij Tilloy-les-Mofflaines, in Noord-Frankrijk. Voorwerpen die bij de resten werden aangetroffen, wezen erop dat de mannen dienden bij de Britse regimenten Argyll & Sutherland Highlanders en Gordon Highlanders.
Historisch onderzoek, gecombineerd met DNA-materiaal van nog levende familieleden, maakte het mogelijk twee soldaten te identificeren: George Fleming Brock en Percy Todd. Beiden maakten deel uit van het 11e bataljon van de Argyll & Sutherland Highlanders.
De identificatie is belangrijk omdat families zo eindelijk meer duidelijkheid krijgen over het lot van hun dierbaren. Ook kan een naam op een grafsteen ervoor zorgen dat een overledene niet langer alleen als vermiste soldaat wordt herinnerd.
Twee levens die abrupt eindigden
George Fleming Brock was een jonge man die architect wilde worden. Hij meldde zich in 1916 aan voor het leger en vertrok later naar Frankrijk. Nadat hij eerder ernstig gewond was geraakt, keerde hij begin 1918 terug naar zijn eenheid.
Op 28 maart 1918 werd de positie van zijn eenheid bij Tilloy-les-Mofflaines zwaar gebombardeerd. Brock kwam daarbij om het leven. Hij was pas 19 jaar oud.
Ook Percy Todd had een leven opgebouwd voordat hij naar het front terugkeerde. Hij werkte als manager van een textielzaak in Londen en was getrouwd met Alice. In 1917 raakte hij gewond tijdens de Slag bij Arras. Na zijn terugkeer naar het front sneuvelde hij op 5 april 1918.
Door de identificatie krijgen deze twee soldaten opnieuw een gezicht en een levensverhaal. Ze waren niet alleen militairen die tijdens een oorlog omkwamen, maar ook jonge mensen met familie, werk en toekomstplannen.
Vier soldaten blijven onbekend
Hoewel twee namen konden worden vastgesteld, is van de andere vier soldaten nog niet bekend wie zij waren. Ook zij zijn met militaire eer begraven.
Volgens de Britse autoriteiten worden nog altijd ongeveer een half miljoen Britse militairen uit de Eerste Wereldoorlog vermist. Het identificeren van één soldaat kan daarom veel betekenen, zowel voor nabestaanden als voor de geschiedschrijving.
DNA-onderzoek en historisch speurwerk kunnen helpen om oude mysteries op te lossen. Dat proces is niet altijd eenvoudig: er moeten geschikte familieleden of andere vergelijkingsgegevens beschikbaar zijn en het gevonden materiaal moet voldoende informatie opleveren.
Waarom een waardige begrafenis ook na honderd jaar belangrijk blijft
Een begrafenis is meer dan het begraven van een lichaam. Het is ook een manier om erkenning te geven aan een leven en stil te staan bij iemand die is overleden. Wanneer iemand tijdens een oorlog vermist raakt, kan die erkenning lange tijd ontbreken. Nabestaanden weten soms niet precies waar hun dierbare is gebleven en hebben geen bekende rustplaats om te bezoeken.
De begrafenis van de zes soldaten laat zien dat het belang van een waardig afscheid niet ophoudt na tientallen jaren. Ook wanneer directe familieleden niet meer leven, kan het vaststellen van een identiteit betekenis hebben voor volgende generaties en voor de gemeenschap die de herinnering aan de oorlog levend houdt.
Voor de twee geïdentificeerde soldaten is er nu een graf met een naam. Voor de vier onbekende mannen is er eveneens een rustplaats, ook al is hun identiteit nog niet vastgesteld. Alle zes hebben na ruim een eeuw een officiële begrafenis gekregen.
Hun verhalen herinneren eraan dat achter iedere vermiste overledene een menselijk leven schuilgaat. Soms duurt het generaties voordat duidelijk wordt wat er met iemand is gebeurd. Maar ook na 108 jaar kan een vondst ervoor zorgen dat iemand alsnog een plek krijgt om herdacht te worden.
Bronnen
Historisch nieuwsbericht van Historie
Britse ministerie van Defensie, informatie over de identificatie en begrafenis van gesneuvelde militairen