Naar de inhoud
Arnold begraaft overledenen nog met de schop
Nieuws

Arnold begraaft overledenen nog met de schop

2 minuten lezenDoor Amisha Mannak-SoeratramGepubliceerd

Doodgraver Arnold Kemerink uit Saasveld begraaft overledenen nog met de hand. Een bijzonder ambacht dat op steeds meer begraafplaatsen verdwijnt.

Op de begraafplaats in het Twentse Saasveld is doodgraver Arnold Kemerink op Schiphorst een vertrouwde verschijning. In zijn blauwe overall en met een schop in zijn handen verzorgt hij het laatste stukje van de uitvaart. Waar op veel begraafplaatsen machines het graafwerk inmiddels hebben overgenomen, doet Arnold het nog op de traditionele manier: met de hand.

Voor Arnold is begraven meer dan een graf klaarmaken. Het is een laatste dienst aan iemand die is overleden en aan de nabestaanden die afscheid moeten nemen.

Lees ook: DELA reageert op kritiek over keuze crematorium

Een ambacht dat steeds zeldzamer wordt

Met zijn 68 jaar behoort Arnold tot een generatie doodgravers die het vak nog op een traditionele manier uitoefent. Hij graaft de graven zelf, met lichamelijk werk en aandacht voor het graf. Op steeds meer begraafplaatsen is dat handwerk verdwenen of grotendeels vervangen door machines.

Arnold begraaft overledenen nog met de schop
Arnold begraaft overledenen nog met de schop

Dat maakt zijn manier van werken bijzonder. Het vraagt niet alleen fysieke kracht, maar ook ervaring, precisie en respect voor de plek waar iemand zijn laatste rustplaats krijgt.

Het laatste wat je nog kunt doen

De uitspraak van Arnold, ‘Dit is het laatste wat je nog kunt doen’, raakt aan de betekenis van zijn werk. Een graf delven is misschien niet het meest zichtbare onderdeel van een uitvaart, maar het is wel een essentieel onderdeel van het afscheid.

Terwijl nabestaanden hun dierbare naar het graf begeleiden, is het werk van de doodgraver vaak al grotendeels gedaan. Toch staat hij midden in een van de meest ingrijpende momenten voor een familie.

In de dood is iedereen gelijk

De woorden ‘In de dood is iedereen gelijk’ vormen de kern van Arnolds kijk op zijn werk. Op de begraafplaats verdwijnen verschillen in achtergrond, beroep of maatschappelijke positie. Uiteindelijk krijgt iedereen een laatste rustplaats.

Het verhaal van Arnold laat zien hoeveel betekenis er kan zitten in werk dat voor veel mensen op de achtergrond blijft. Zijn schop staat symbool voor een ambacht waarin persoonlijke inzet, traditie en respect voor overledenen samenkomen.

Een beroep dat aandacht verdient

Het werk van een doodgraver is voor veel mensen vanzelfsprekend zolang een begrafenis goed verloopt. Maar achter iedere begrafenis gaat werk schuil dat met zorg en vakmanschap wordt uitgevoerd.

Met zijn manier van werken houdt Arnold een stukje traditie in stand. Zijn verhaal is daarmee niet alleen een portret van een bijzondere vakman, maar ook een herinnering aan de mensen die achter de schermen bijdragen aan een waardig afscheid.

Bron: Tubantia, Arnold uit Saasveld begraaft de doden nog met de schop: ‘In de dood is iedereen gelijk'.

Meer nieuws

Al het nieuws →

Goed om te weten

Heb je een tip of aanvulling? Mail de redactie · Hoe wij bijwerken en corrigeren

Een volgende stap

De nieuwsbrief

Artikelen, hulpmiddelen en verhalen over uitvaart, afscheid en rouw. Rustig van toon, hooguit een paar keer per maand.

Schrijf je in →