Naar de inhoud

Home / Woordenlijst / Zelfdoding en nabestaanden

Kennisbank

Zelfdoding en nabestaanden

Komt terug op 1 onderwerp

Ondersteuning voor nabestaanden na zelfdoding

Rouw

Als iemand die je liefhebt door zelfdoding overlijdt, raakt dat je tot in de kern. Naast het verdriet komen er vaak gevoelens die moeilijk te plaatsen zijn: schuld, boosheid, schaamte, verwarring. De vraag waarom blijft vaak hangen, soms heel lang. Ook voelen veel nabestaanden zich eenzaam, omdat de omgeving niet goed weet wat ze moet zeggen.

Het belangrijkste om te weten is: je staat er niet alleen voor en je bent niet schuldig. Zelfdoding heeft bijna altijd veel oorzaken, die vaak niet zichtbaar waren voor de mensen eromheen. Alle gevoelens die je hebt, mogen er zijn. Er bestaat geen goede of foute manier om hiermee om te gaan.

Er is steun voor nabestaanden. 113 Zelfmoordpreventie is er niet alleen voor mensen die aan zelfdoding denken, maar ook voor nabestaanden. Je kunt hen dag en nacht bellen via 113 of gratis via 0800-0113, of chatten via hun website. Daarnaast zijn er lotgenotengroepen, waar je mensen ontmoet die hetzelfde hebben meegemaakt. En je huisarts kan met je meedenken en je doorverwijzen naar passende hulp.

Hoe gaat dat in de praktijk?

Stel: de broer van Lisa overlijdt onverwacht door zelfdoding. In de eerste weken regelt ze samen met haar ouders de uitvaart, met hulp van een uitvaartondernemer die rustig en zonder oordeel meedenkt. Ze kiezen ervoor om open te zijn over de doodsoorzaak, op een manier die bij hun familie past.

Maanden later merkt Lisa dat ze slecht slaapt en steeds terugdenkt aan hun laatste gesprek. Ze belt 113 en praat daar voor het eerst echt over haar gevoelens. Daarna gaat ze naar een lotgenotengroep. Het helpt haar om te horen dat anderen dezelfde vragen hebben.

Waar moet je op letten?

  • Je mag zelf bepalen wat je over de doodsoorzaak vertelt, en aan wie.
  • Zoek steun, ook als je denkt dat je het alleen moet kunnen.
  • Let op elkaar binnen de familie. Iedereen rouwt anders en in een eigen tempo.
  • Merk je dat je zelf aan de dood denkt? Bel dan direct 113 of 0800-0113.
  • Vertel ook je huisarts wat er is gebeurd, zodat die je kan helpen.

Veelgestelde vraag

Hoe vertel ik het aan mijn kinderen?

Kinderen merken bijna altijd dat er iets ingrijpends is gebeurd. Eerlijkheid helpt hen meestal meer dan stilte. Gebruik eenvoudige woorden die passen bij hun leeftijd, zonder details. Vertel dat het niet hun schuld is en dat ze alles mogen vragen. Je hoeft niet alle antwoorden te hebben. Ook voor dit gesprek kun je hulp vragen bij 113 of bij je huisarts.

In het kort

Hulp

113 Zelfmoordpreventie steunt ook nabestaanden: bel 113 of 0800-0113

Kenmerken

Taboe, isolatie, trauma, zoektocht naar antwoorden

Lotgenoten

Ervaringsdeskundigen en lotgenotengroepen

Zie ook

Waar dit begrip terugkomt