Naar de inhoud
Vrijspraak na paranormaal onderzoek bij kindergraven
Nieuws

Vrijspraak na paranormaal onderzoek bij kindergraven

4 minuten lezenDoor Amisha Mannak-SoeratramGepubliceerd

Vier vrouwen zijn vrijgesproken van grafschennis na paranormaal onderzoek op begraafplaats Rusthof. De zaak roept vragen op over respect voor graven en nabestaanden.

Vier vrouwen die in 2021 paranormaal onderzoek uitvoerden op begraafplaats Rusthof in Leusden zijn vrijgesproken van grafschennis. De groep probeerde contact te leggen met overledenen, onder wie kinderen die op de begraafplaats begraven liggen. Hoewel de rechtbank begrijpt dat nabestaanden het onderzoek als kwetsend en oneerbiedig hebben ervaren, kon strafbare grafschennis niet worden bewezen.

Paranormale sessie tussen de graven

Op 11 september 2021 bezocht een groep van zes vrouwen de begraafplaats Rusthof. Zij wilden met behulp van apparatuur onderzoeken of er paranormale activiteit waarneembaar was. Daarbij kwamen ze onder meer op de Kinderhof, waar overleden kinderen begraven liggen.

Lees ook: Een bedrijf erven: wat betekent dat voor de nabestaanden?

De vrouwen gebruikten onder andere lichtgevende balletjes, een muziekdoosje en een zogenoemde K2-meter, waarmee elektromagnetische straling wordt gemeten. Ze legden apparatuur op en bij verschillende graven, raakten graven aan en stelden vragen aan de overledenen in een poging contact te krijgen.

Vrijspraak na paranormaal onderzoek bij kindergraven
Vrijspraak na paranormaal onderzoek bij kindergraven

De bijeenkomst was vooraf niet geheimgehouden voor de begraafplaats. De vrouwen hadden toestemming gevraagd aan de toenmalige directeur en een medewerkster liep die avond met hen mee. Nabestaanden waren echter niet op de hoogte gebracht van het onderzoek.

Nabestaanden voelden zich diep gekwetst

De zaak kwam aan het licht nadat een bezoeker een camera op de begraafplaats vond waarop beelden van de paranormale sessie stonden. De beelden zorgden voor grote verontwaardiging. In totaal deden 58 nabestaanden aangifte.

Vooral ouders van overleden kinderen waren geschokt dat er op en bij de graven van hun kinderen spiritueel onderzoek was gedaan. Voor veel families is een graf een plek van rust, herinnering en verbondenheid. Het idee dat onbekenden daar met apparatuur onderzoek doen en proberen contact te leggen met hun overleden kind, werd als zeer pijnlijk ervaren.

De kwestie leidde tot veel maatschappelijke onrust. Ook de rol van de toenmalige directeur van de begraafplaats kwam onder druk te staan.

Waarom heeft de rechtbank de vrouwen vrijgesproken?

Het Openbaar Ministerie had tegen de vier vrouwen taakstraffen van 40 tot 200 uur geëist. De rechtbank Midden-Nederland sprak hen op 18 november 2026 echter vrij.

Bij grafschennis gaat het niet alleen om het beschadigen of vernielen van een graf. Ook het opzettelijk krenken van de nagedachtenis van een overledene of het piëteitsgevoel van nabestaanden kan strafbaar zijn.

Volgens de rechtbank kon niet worden bewezen dat de vrouwen bewust de nagedachtenis van de overledenen of de gevoelens van nabestaanden wilden kwetsen. Ook was niet bewezen dat zij de aanmerkelijke kans daarop bewust hadden aanvaard.

De rechtbank woog mee dat de vrouwen vooraf toestemming hadden gevraagd, open waren geweest over hun bedoelingen en volgens de rechtbank op een respectvolle manier hadden gecommuniceerd. De gebruikte apparatuur werd na afloop meegenomen. De filmbeelden waren bovendien niet bedoeld om openbaar te maken.

De rechtbank benadrukte daarbij dat zij niet hoeft te beoordelen of dit soort gedrag maatschappelijk geaccepteerd is. Het gaat in een strafzaak om de vraag of een strafbaar feit bewezen kan worden.

Mag je zomaar spiritueel onderzoek doen op een begraafplaats?

De vrijspraak betekent niet dat iedereen zonder meer paranormaal onderzoek mag uitvoeren op een begraafplaats. In deze zaak hadden de vrouwen vooraf toestemming gekregen van de toenmalige directeur. Dat was een belangrijk onderdeel van de beoordeling door de rechtbank.

Een begraafplaats is bovendien meer dan een terrein met graven. Voor nabestaanden is het vaak een belangrijke plek waar zij hun dierbaren bezoeken, herinneringen ophalen en in alle rust willen kunnen rouwen.

De vraag blijft daarom waar de grens ligt tussen de overtuigingen en activiteiten van anderen en het respect dat nabestaanden voor hun overleden dierbaren verwachten.

Vrijspraak betekent niet dat de pijn van nabestaanden verdwijnt

De uitspraak maakt juridisch duidelijk dat de vier vrouwen niet schuldig konden worden bevonden aan grafschennis. Maar daarmee is de emotionele impact van de gebeurtenis voor de betrokken families niet verdwenen.

Een begraafplaats hoort voor nabestaanden een plek te zijn waar zij zich veilig voelen en waar de rust van hun overleden dierbaren wordt gerespecteerd. Dat iemand toestemming heeft gekregen van de beheerder, betekent niet automatisch dat nabestaanden zich kunnen vinden in wat er op de graven van hun familieleden gebeurt.

De zaak Rusthof laat zien dat er een verschil kan bestaan tussen wat juridisch is toegestaan en wat nabestaanden als respectvol ervaren. En juist bij een plek die zo nauw verbonden is met verlies en herinnering, is dat een verschil dat niet zomaar terzijde kan worden geschoven.

Bronnen: 

Rechtbank Midden-Nederland – uitspraak en toelichting 

NOS – vrijspraak na seance bij kindergraven 

Openbaar Ministerie – strafeis en zaakgegevens.

Meer nieuws

Al het nieuws →

Goed om te weten

Heb je een tip of aanvulling? Mail de redactie · Hoe wij bijwerken en corrigeren

Een volgende stap

De nieuwsbrief

Artikelen, hulpmiddelen en verhalen over uitvaart, afscheid en rouw. Rustig van toon, hooguit een paar keer per maand.

Schrijf je in →